سلام...

من امير حسين هستم

                    ( فقط به خاطر F )

تقديم به تنها دوست زندگيم ...

 

شادم که در شرار تو ميسوزم

           شادم که در خيال تو ميگريم

شادم که بعد از وصال تو باز اينسان                 

               در عشق بی زوال تو ميگريم

 پنداشتی که چون ز تو بگسستم

           ديگر مرا خيال تو در سر نيست

اما چه گويمت که جز اين آتش                       

               بر جان من شرارهء ديگر نيست

 شبها چو در کنارهء نخلستان

           کارون ز رنج خود بخروش آيد

فرياد های حسرت من گويی                      

               از موج های خسته بگوش آيد

 شب لحظه ای بساحل او بنشين

          تا رنج آشکار مرا بينی

    شب لحظه ای به سايهء خود بنگر                     

               تا روح بيقرار مرا بينی

 من با لبان سرد نسيم صبح

           سر ميکنم ترانه برای تو

من آن ستاره ام که درخشانم                           

                 هر شب در آسمان سرای تو

 غم نيست گر کشيده حصاری سخت

           بين من و تو پيکر صحرا ها

 من آن کبوترم که به تنهايی                              

                پر ميکشم به پهنهء دريا ها

 شادم که همچو شاخهء خشکی باز

            در شعله قهر تو ميسوزم

  گويی هنوز آن تن تبدارم                            

                کز آفتاب شهر تو ميسوزم

   در دل چگونه ياد تو ميميرد

           ياد تو ياد عشق نخستين است

ياد تو آن خزان دل انگيزيست                               

                 کاو را هزار جلوهء رنگين است

 بگذار زاهدان سيه دامن

          رسوای کوی و انجمنم خوانند

نام مرا به ننگ بيالايند                                

               اينان که آفرينندهء شيطانند

 اما من آن شکوفه اندوهم

         کز شاخه های ياد تو ميرويم

شبها تو را بگوشهء تنهايی                            

            در ياد آشنای تو ميجويم